फक्त तुझ्याचसाठी …

माझा फोटो
Mumbai, Maharashtra, India
वेड मला लावुन तु शहाणी झालीस... प्रेम माझ्यावर करुन तु का दुसर्याची झालीस? नव्हतचं करायचे प्रेम शेवट पर्यतं तर का सुरुवात केलीस?

बुधवार, ८ जून, २०११


मी तिच्यात नव्हतो पण ती माझ्यात होती
तीची नव्हती कधी पण माझी साथ होती

मी आजवर कदीलांच्या उजेडात जगलो
ती चमकणा-या ता-यांच्या प्रकाशात होती

तीचा प्रवास होता मोठ्या महामार्गावरचा
माझी ती बिचारी लहान पायवाट होती

तिच्या स्वप्नांना दोरखडं जखडलेले नेहमी
माझी कधीही सुटणारी निसरति गाठ होती

तीच सुखांशी नेहमी अजोड नातं गुफ़लेल
माझ्या वाट्याला दुःखंच भरमसाठ होती.

नेहमी साखर झोपेची तिची पहाट रोजची
मी डोळे मिटले नाही माझी सदा पहाट होती.

तिच्या ओठी नेहमी हसु उमलायच सुखाच
माझ्या डोळ्यानां नेहमी आसवांची साथ होती

तिने कधी हात जोडले नाहीत कशासाठी देवापुढे
तीच्यासाठी देवळात नेहमी माझीच वरात होती

आज म्हणतेय मी चुकली पण काय फ़ायदा
खरच फ़ार उशीरा तीची ही साद होती.

मी स्मशांन वाटेवर असताना तिला कळाल
आज म्हणे ती दिवसभर देवळात होती

खास तिच्यासाठी




तो समुद्र जास्त रागावला असेल तुज्यावर......
तू गेल्यावर एकटा एकटा खूप रडलोय,अजूनही रडतो.
कधी ऑफिस मध्ये जाताना रस्त्यात,कधी ऑफिसमध्ये विचार करताना,
कधी रात्री आठवणी काढताना,कधी एखादे गाणे ऐकून, तर कधी रस्त्या वरची इतर कपल बघून.
एक एक शब्द आठवतो तुझा,आताही लिहिताना डोळ्यात पाणी आहेच......
त्या पाण्याचे वाईट वाटत नाही पण माज्या रडल्याने तुला काहीच फरक पडत नाही ह्या विचारानेच जीव जातोय.
गुदमरतोय जीव माझा.जाऊन कुठे तरी जोरात किंचाळावेसे वाटतंय.
रड रड रडावेसे वाटतंय.सगळे जड जड झालंय.
कधी कधी वाटते कि तू असे केलेस त्यात तुजी काहीच चूक नाही आहे,मीच वाईट असणार.....
पण इतका पण वाईट वागलो नसेन ना मी तुज्याशी?
एकदा पण विचार नाही केलास नाहीस ना माझा????
त्या समुद्र किनार्या वर कधी जाऊ नकोस,
कारण माझ्या पेक्षा तो समुद्र जास्त रागावला असेल तुज्यावर......
....
..
अगं आता नाही करत पण एका क्षणासाठी का होईना कधी तरी प्रेम केले होतेस ना माझ्यावर?
विश्वास उडत चाललाय सगळ्या वरचा
खूप काही बोलायचेय.....
खूप प्रश्न विचारायचेय्त......विचाराय्चेय कि का वागलीस अशी माझ्याशी?
पण माझ्या बोलण्यात आता तुला इंटरेस्ट नसेल आणि
माझ्या प्रश्नाची उत्तरं दिलीस तर ती ऐकण्याची माजी हिम्मत नाही आहे
पण
आता
इतका राग नाही राहिलाय
उलट अजून प्रेम वाढलय
असेच वाढू दे अशी इच्छां आहे......
अजून हि खूप प्रेम करतो तुज्यावर
तू नको करूस कधी पण मी करेन नेहमी
....
....
....
जिथे पण जाशील,ज्याच्या बरोबर राहशील खुश रहा.....
दुसरे कोणी नाही तर एक कोणी तरी आहे तुज्यासाठी देवाकडे मागणारा...
कधी तरी खूप रडावेसे वाटेल......
अगदी खुप..
तेव्हा आठवण येईल माझी.....
खुश रहां

गुरुवार, २ जून, २०११

आत्मविश्वासाला तडा गेल्यावर


आत्मविश्वासाला तडा गेल्यावर ,
कोणताच मार्ग उरत नाही...

सगळीकडे अंधार मग,
प्रकाश कुठेच रहात नाही..


डोळ्यातील पाणी सुकून जाते,
ओल्या जखमा मात्र काही केल्या सुकतच नाही ..


दुखं तेवढी सगळी सोबत असतात,
सुख मात्र थांबतच नाही...

अश्यावेळी समजवायला आपल्याला सगळे जण,
समजून मात्र कोणीच घेत नाही ...

वाटते मग देव तरी समजून घेईल आपल्याला,
कारण भावना आपल्या काही वाईट नाही ..

मग विटून जाते मन आपले देवाकडे प्रार्थना करून करून,
पण मन आपले त्यालाही कधी कध्धीच कळत नाही...

विसरून जावे म्हणतो आता सगळे ,
पण आठवण आल्याशिवाय काही रहात  नाही ...

कारण माझीच माणसे आहेत ती सगळी ,
मी त्यांचा आणि ती माणसे माझी ,
या शिवाय माझ्या मनाला दुसरं काहीच कळत  नाही ...

मोजकेच ठरलेले असते ना आयुष्य हे आपले 
आणि त्यातही एकमेकांचे मन दुखावून काहीच उपयोग नाही ...

परिस्थिती मुळेच माणूस घडत किवा बिघडत असतो ,
त्यामुळेच निर्माण होत असते त्याची चांगली किंवा वाईट ओळख,
म्हणूनच आता असे वाटते कि जे काही घडत आहे त्यात कोणाचा काही दोष नाही ...

आपले दुखं आपणच सांभाळावे आता,
आणि दुसरयाचे दुखं हि घ्यावे वाटून आपण,
मिळाले सुख तर त्यातूनच मिळेल,
कारण दूसरा कोणता आता मार्गच नाही ...

संपून जाईल लवकरच सगळे काही,
ना सुख उरेल ना दुखं,
संपण्यासाठीच हे सर्व,
आणि उरण्यासाठी काहीच नाही ....
काहीच नाही ......

बुधवार, १ जून, २०११

सवय अजूनही आहे.....


.

तू निघून गेल्यावर तुझी वाट पाहण्याची,
सवय अजूनही आहे......

बदललोय मी आता असं म्हणतात सारे
विसरलोय तुला मी असंही म्हणतात सारे
पण श्वासागणिक तुझं नाव घेण्याची
सवय अजूनही आहे……!!!!

बदललाय मी माझा रस्ता
शोधल्यात आता नव्या वाटा
पण गेलोच तुझ्या घरासमोरून कधी
तर तुझ्या खिडकीकडे बघण्याची
सवय अजूनही आहे……!!!

रोज निरखतो बदलणारी चंद्रकोर
आजही वाटतो फिका,चंद्र तुझ्यासमोर
अशीच चंद्राशी तुझी तुलना करण्याची
सवय अजूनही आहे……!!!!

माझा आणि देवाचा तसा
छत्तीसचा आकडा आहे…
पण गेलोच देवळात कधी तर
तुझ्या त्या देवाकडे तुला मागण्याची
सवय अजूनही आहे……!!!

आताही जागतो मी रात्रभर
चांदण्यांनाही झोप नसते क्षणभर
मग आमच्या गप्पा रंगल्या की
चांदण्यांना तुझ्या गोष्टी सांगण्याची
सवय अजूनही आहे……!!!

एकटा-एकटा आता राहू लागलोय मी
दिवसाही तुझी स्वप्नं पाहू लागलोय मी
भंगली पूर्वीची स्वप्नं सारी तरीही
तुझ्या स्वप्नांत जगण्याची
सवय अजूनही आहे……!!!
अशीच ऐके दिवशी तू विचार करत बसशील.................,
जवळ कुणीच नसेल तेंव्हा माझीच आठवण काढशील................

पण वेळ निघून गेलेली असेल, 
परतीच्या पाऊल खुणा तू स्वताच पुसून टाकलेल्या असशील........

एकत्र घालवलेला वेळ आठवण्याचा पुन्हा प्रयत्न करशील.............
आठवेलही तुला सर्व काही, 

पण गेलेली वेळ आणि ते क्षण पुन्हा परत कशी आणू शकशील...?

सोमवार, १६ मे, २०११

विसरेन विसरेन म्हणत तेच तेच क्षण आठवतात .....

विसरेन विसरेन म्हणत
तेच तेच क्षण आठवतात

का ती आठवते? अन मन होते उदास
नसण्याने तिच्या होतो वेडेपणाचा आभास
वेड्यात काढतात मित्र अन नाव मला ठेवतात
पण काय करू मी
विसरेन विसरेन म्हणत
तेच तेच क्षण आठवतात .................

का ती आठवते? अन हृदय हि कोमेजते
न दिसणाऱ्या तिची हृदयात छवी उमटते
अशा छवीला पाहून मरतो मी एकांतात
पण काय करू मी
विसरेन विसरेन म्हणत
तेच तेच क्षण आठवतात .................

का ती आठवते? अन हास्याची रांगोळी होते
रंगात आलेल्या मैफिलीला बेरांगाची साथ मिळते
कधी न पडलेली अभद्र स्वप्न हि आत्ताच दिसू लागतात
पण काय करू मी
विसरेन विसरेन म्हणत
तेच तेच क्षण आठवतात .................

का ती आठवते? अन होते निराशा
आठवणीत तिच्या फक्त अश्रुंचाच ओलावा
अश्रू हि सुकतात अन डोळे माझे थकतात
पण काय करू मी
विसरेन विसरेन म्हणत
तेच तेच क्षण आठवतात .................

विसरेन विसरेन म्हणत
तेच तेच क्षण आठवतात ................

आता खरच सवय झालीये.

"आता खरच सवय झालीये....!
एकट्यानेच चालायची,
आणि न सुटनारी कोडी स्वतःलाच घालायची.

सवय झालीये....
मनातल्या मनात रडायची,
आणि ठेच लागुन पडायची.

सवय झालीये....
आपल्या मानसापासून दूर जायची,
आणि डोळे भरून त्यांची वाट पहायची.

सवय झालीये....
जिंकत नसलो तरी हरायची,
आणि आयुष्य एक एक दिवसाने भरायची.

सवय झालीये....
स्वतःवरती रुसन्याची,
आणि नाव पुन्हा पुन्हा लिहून पूसन्याची.

सवय झालीये....
पोरक करणाऱ्या मायेची,
आणि उन्हात मला तडफडत सोडून जाणाऱ्या छायेची.

सवय झालीये....
त्याच त्याच शब्दाना फसन्याची,
आणि स्वतः स्वतःवर हसण्याची.

सवय झालीये....
जिवंतपनी मरायची,
आणि शेवट नसलेली सुरुवात करायची.

सवय झालीये....
स्वतःच्या अश्रुमधे सांडायची,
आणि तेच भिजलेले शब्द मांडायची.

आई शपथ,
आता खरच सवय झालीये...."

शनिवार, १४ मे, २०११

आई शप्पथ सांगतो.. परत प्रेमात पडणार नाही..

तीच लग्न होऊन, आता २ महिने उलटून गेले..
रडून-रडून अश्रू संपले.. आता डोळे सुद्धा सुकून गेले..
तिनं अस का केलं ? उत्तर काही मिळणार नाही..
आता आई शप्पथ सांगतो.. परत प्रेमात पडणार नाही..

नसेल जाण, तर गेली उडत.. मी खैर करणार नाही..
आई शप्पथ सांगतो.. परत प्रेमात पडणार नाही..


पहिल्यांदा CANTEEN मध्ये पाहिलं तिला, च्यायला काय दिसत होती...
अरे KATRINA सुद्धा झक मारेल मित्रा, अप्सरा जणू भासत होती..
मी 'आ' वासून बघत राहिलो... तसं अख्खं कॉलेजच 'चाट' पडलं होतं..
माझ्या त्या BORING LIFE मध्ये, काहीतरी INTERESTING घडलं होतं..

पण.. आता हा सलमान, आठवणीत तिच्या, रात्रंदिवस झुरणार नाही..
आई शप्पथ सांगतो.. परत प्रेमात पडणार नाही..

SCIENCE क्लासमध्ये ओळख झाली, 

अन् चक्क ती माझ्या नजदीक आली,
DARING करून 'मारला' PROPOSE... ती लाजून 'इश्श' म्हणाली.. ( ती तिकडे 'इश्श'.. आम्ही इकडे 'खुश्श'.. ;-D )
अहो काय SIXER मारली होती आपण?..'युवी'ने सुद्धा सलाम ठोकला असता..
पण चुकून नाही म्हणाली असती.. सांगतो.. माझा YORKER हुकला असता..
अहो.. पण प्रेम म्हणजे काय .. 'T20' MATCH वाटली का तिला??.. की झटपट उरकून गेली..
जन्मभराची 'कसोटी'... पण स्वतः 'RETIRED' आणि मला 'HURT' करून गेली..

पण माझी HIT-WICKET पुन्हा कोणी, आता जन्मात घेऊ शकणार नाही..
कारण.. आई शप्पथ सांगतो.. परत प्रेमात पडणार नाही..


सारस-कात्रज बाग तर सोडाच... आम्ही Z-BRIDGE सुद्धा सोडला नाही..
खर तर वडा-पाव चे वांदे.. पण मी.. चकार शब्द सुद्धा काढला नाही..
अख्ख्या CLASS ला PARTY दिली ..आता ती, त्यांची होणारी (?) वहिनी होती...
सकाळी E-SQUARE- संध्याकाळी Mc-D, साला.. तिची मात्र चैनी होती..

पै-पै'चा हिशोब मागावासा वाटतोय.. पण तसलं काही करणार नाही..
आई शप्पथ सांगतो.. परत प्रेमात पडणार नाही..

काय झालं असेल हो? का सोडलं असेल मला?
खऱ्या प्रेमाची किंमत कळली नसेल का तिला?
खरतर अजूनही मी तिच्यावरच जीवापाड प्रेम करतोय..
प्रेत्येक श्वास घेताना तिचीच आठवण काढतोय..
एकदा भातुकली मोडलीय.. आता परत खेळ मांडणार नाही..
आई शप्पथ सांगतो.. परत प्रेमात पडणार नाही..

म्हणतात आयुष्यात हरून जगायचं नसतं..
काहीही झालं तरी निराश व्हायचं नसतं..
मी सुद्धा आता तिच्याच STYLE न जगायला शिकीन..
पण प्रेम या शब्दापासून चार हात अंतर राखीन

या पोरींच काही सांगता नाही येत.. कधीही CHOICE बदलू शकते
आणि माझ्या सारख्या देवादासांची दररोज भर पडू शकते 

गुरुवार, १२ मे, २०११

कधी वाटलंच नव्हतं..


जीवनातून तू.. एवढं सहज दूर जाशील..

अनोळखी नजरेनं अशा.. माझ्याकडे पाहशील..
पाहून नंतर.. हळूच मनाशी हसशील..
असं.. कधी वाटलंच नव्हतं..

...मनाच्या बागेत, भावनेचं रोपटं..
एवढ्या खोलवर जाईल..
मुळापासून उखडलं तरी..
थोडी आठवण शिल्लक राहील..
ती आठवण सुद्धा वेदनाच देईल..
असं.. कधी वाटलंच नव्हतं..

तुझी निरागसता संपून..
निष्ठुरता डोळ्यांत उरेल..
माझ्या डोळ्यांत मात्र..
काकुळतीने.. पाणी तरेल..
भयाण हे स्वप्न, कधी वास्तवातही उतरेल..
असं.. कधी वाटलंच नव्हतं..

ठसठसणारी वेदना..
तुझीच आठवण करुन देईल..
वेडं.. मनाचं पाखरु..
पुन्हा तुलाच शोधत राहील..
अवघड प्रयत्नानं त्याचा मात्र जीव जाईल..
असं.. कधी वाटलंच नव्हतं..

मी सुद्धा.. अडखळत..
पुन्हा उभा राहीन..
तुझ्या पलीकडे असणाऱ्या..
अंतिम ध्येयाला पाहीन..
आयुष्य पुढचे, त्याच्या चरणांवर वाहीन..
असं.. कधी वाटलंच नव्हतं..

आयुष्याच्या पानांवर पुढे..
प्रेमाचं पर्व अधुरंच राहील..
तुझ्या उल्लेखाशिवाय माझं जीवनसुद्धा..
अपुरंच जाईल..
मरताना सुद्धा ओठांवर तुझंच नाव घेत जाईन..
असं.. कधी वाटलंच नव्हतं..

आठवणी आयुष्य बनून जातात...




आजही भावना आहेत जपलेल्या 
पण आता काही लिहू वाटत नाही
तुझ्या विरहात सुगंधी पानांना
आसवांच्या शाईने भिजवू वाटत नाही

तुझ्याच कणा-कणांनी रचलेल 
सगळ अस्तित्व माझं पण....
पण आता त्यात स्वताला शोधण्याचा 
वेड्या मनाचा अटहास नाही
भेटीची अधीर आता ती ओढ नाही
झुरणारा विरक्त तो श्वासही नाही

सरली सर्व युगे......
जी भरली होती तुझ्या स्पर्शाने

तरीही तू अजून तिथेच राहतेस 
खोल कुठेतरी मनाच्या तळाशी 
मंद मंद श्वासामध्ये बहरत जातेस
पावसाच्या सरीसवे चिंब भिजवतेस 

कोणी म्हणत वेडेपणा याला
कोणी म्हणे मनाचा खेळ आहे
पण केल्याशिवाय कस कळेल कोणाला
प्रेम स्वताच्या अस्तित्वच्या पलीकडे आहे

कारण,
काही क्षण जगलेले स्पर्श हळवे शेवटपर्यंत सोबत राहतात
आणि कधी-कधी काही आठवणी आयुष्य बनून जातात.....