कुणीतरी लागतं

कुणीतरी लागतं 
आपल्याला वेड म्हणणारं,
वेड म्हणताना आपल्यातलं शहाणपण जाणणारं,
कुणीतरी लागतं आपल्याला साथ देणारं, पडत असताना अलगद तोल सावरणारं,
कुणीतरी लागतं आपलेपण जाणणारं,
सुख-दूःखाच्या क्षणांना ह्रदयात साठवणारं, 
कुणीतरी लागतं 
नातं जपणारं, 
नात्यातील अश्रुंची 
किंमत जाणणारं,
कुणीतरी लागतं आपल्याला आपलं म्हणणारं, 
दूर राहूनही 
आपलेपण जपणारं......

कोणास ठाऊक का ?

कोणास ठाऊक का ?

तुझ्याशी नाही बोलता आलं
तर काही तरी राहून गेल्यासारखा वाटत 
कोणास ठाऊक का ?

भेटतेस जेव्हा मज , हसू उमटते गालावरी 
भेटल्यावर शब्द अपुरे पडतात तरी....
कोणास ठाऊक का ?

रोज ऑनलायीन येऊन ... तुझ्हीच वाट पाहत असतो 
कंटाळलेल्या मनाला विसावा द्यायसाठी तुझी साथ बघत असतो 
कोणास ठाऊक का ?

तुझा चेहरा .. झगमगतो अंतरात.
तुझी ती गोड आठवण .. आणि सोनेरी पायवाट 
कोणास ठाऊक का ?

विरह जरी वाटे इतका कठीण 
हुरहूर असते काळजात, तू भेटशील आजपण 
कोणास ठाऊक का ?

अंतर जरी दोघातले दिसे सूर्याचे चंद्रापासून इतके ..
तुझ्या लक्ख प्रकाश पाहुनी ... रात्र सुद्धा लाजते ...
कोणास ठाऊक का ?

प्रत्यक्षात जरी तुला नाही पाहता आलं तरी 
मनातच तुझी प्रतिमा उमटून येते परी 
कोणास ठाऊक का ?

तुला रोज पाहून हसत असलेला एक फुल जरी दिसे तुला मी 
तरी तुझी चाहूल लागताच ...गंध दरवळू लागतो मी .
कोणास ठाऊक का ?

तुझा स्पर्श झालाच तर . कली उमलते भाग्याची लगेच हि 
आणि तू तोडलेस जरी मला .. तरी हसत हसत प्राणाला मुकेन मी .
कोणास ठाऊक का ?

भेट

कसे सांगू तुजला भेटीने तुझ्या
किती आनंद मिळतो माझ्या मनास
सरितेला आलिंगन देताना
होत असेल जेवढा सागरास

मखमली स्पर्श तुझा
अंगावर एक वेगळाच रोमांच फुलवतो
तुझ्या डोळ्यात माझे प्रतिबिंब पाहून
मी मात्र खूप सुखावतो

वेळ अतिशय हळू सरावी
हीच बाळगून असतो मनी आस
काही क्षणांनी दूर जाणार आहेस
ही जाणीव मात्र देते त्यावेळी खूप त्रास

तुझ्याबरोबरचा प्रत्येक क्षण
मी ठेवत असतो मनात साठवून
नसतेस सोबत तेव्हा मग
झोपतो त्यांनाच उराशी बाळगून

अलिप्त होताना तुझ्याकडे मला
पाहावल ही जात नाही
दुखी असताना हसर्‍या चेहर्‍याने
निरोप देण मला तरी जमत नाही

प्रेम म्हणजे,
दोघाच सुंदर स्वप्न असत,
प्रेम म्हणजे,
तु आणि मी नाहि,
प्रेम म्हणजे "आपण" असत,
प्रेम म्हणजे,
एकाच रुसण तर,
दुसऱ्याच समजावण असत,
प्रेम म्हणजे,
दोन जिव एक असण असत... 

माझ्या शितल साठी माझी शेवटची कविता......

सारं आठवतय.......
आपल्या नेहमीच्या बाकावर बसणं
तिथे खांद्यवर डोकं ठेवून एकमेकांत रमून जाणं
"देशील ना मला साथ म्हणून" 
माझ नेहमीचं विचारणं...

तुझे ही मला हसत हसत उत्तर देण..

नाही जाणार सोन्या तुला कधी सोडून...
सारं आठवतय..........

असच सगळं अलबेल चालू असताना..
एकेदिवशी तुझा मला फोन येन,

आणि मला बोलणं, माझा विषय दे सोडून,

नंतर मी तुला शेवटच भेटायला बोलावणं
तुझ ते वागण पाहून सगळं मला समजणं
तरीही मी तुला विचारणं
त्यावर जा मला विसरून असं म्हणून
तुझं ताडकन निघून जाणं
सारं आठवतय.........

तू जात असताना 
तुझा हात रिक्षात मी घट्ट पकडून ठेवण 

माझं तुला डोळे भरून पाहणं
त्या मध्येही डोळ्यात पाणी येणं
तुझं साधं मागे वळूनही न पाहणं

सारं आठवतय
सारं आठवतय................ 

त्याच आठवणी घेऊन मला आता संपूर्ण आयुष्य काढायचंय,

तुझ्या आठवणीत आता मला माझ्या सोबत ठेऊन जगायचं.......

तू तर जीव घेऊन निघून गेलीस...

तरीही आज जीव जळतोय.....

तू परत येण्याची आस आजूनही मनात आहे,

म्हणूनच मी आता जगतोय....

ती म्हणायची.........

डोळ्यांत तुझ्या पाहिलं की......
आरश्यात पहावसच वाटत नाही.......
हृदयात तुझ्या राहते मी.......
आत्ता घरी रहावसच वाटत नाही.......!!

गालावरची खळी पाहिली की......
हसू थांबावच वाटत नाही.......
खुप आनंदी असलास की.......
आनंद ओसरावाच वाटत नाही.......!!

जवळ असलास माझ्या की.......
तुझा सहवास नसावाच वाटत नाही......
खुप करतोस प्रेम माझ्यावर......
माझं प्रेम आटावसच वाटत नाही.......!!

तुझी आठवण येणार नाही.......
असा दिवस यावासाच वाटत नाही......
चांदण्या रात्रीचं रम्य स्वप्न.......
स्वप्न तूटावसच वाटत नाही......

प्रेम म्हणजे ( तुझ्यासाठी )

प्रेम म्हणजे रोज रोज एकमेकांना बघणे नव्हे,

प्रेम म्हणजे रोज रोज एकमेकांशी बोलणे नव्हे...

प्रेम म्हणजे एकमेकांपासून दूर राहून एकमेकांच्या आठवणीत दिवस काढणे...

असं प्रेम करावं

थोडं सांगावं थोडं लपवावं,
असं प्रेम करावं
थोडं रुसावं थोडं हसावं,
असं प्रेम करावं
गुपचुप फोन वर बोलावं,
कोणाची नाज़र पडताच पटकन "अगं" चा "अरे" करावं
असं प्रेम करावं

जग पुढे चाललं असलं
तरी आपण मात्र थोडं मागेचं रहावं,
फोन, SMS, आणि E-MAILS च्या जगात ही,
आपण मात्र पत्र लिहुन मांडावं,
असं प्रेम करावं

कुठे भेटायला बोलवावं,
पण आपण मात्र उशिरा जावं
मग आपणच जाऊन sorry म्हणावं,
असं प्रेम करावं

वर वर तिच्या भोळसट पनाची,
खूप चेष्टा करावी,
पण तरीही ती तुम्हाला किती आवडते, हे जरूर सांगावं,
असं प्रेम करावं