कुणाची इतकेही ऐकू नये
की कानात त्याच्याच शब्दांचा घुमजाव व्हावा
आपल्या ओठातूनही मग
त्याच्याच शब्दांचा उच्चार व्हावा

कुणाची अशीही सोबत असू नये
की प्रत्येक स्पंदनात ती जाणवावी
ती साथ गमवण्याच्या केवळ भीतीने
डोळ्यात खळकन अक्ष्रू जमावी

कुणाला इतकाही माझा म्हणू नये
की त्याचे ' मी पण ' आपण विसरुन जावे
त्या संभ्रमातून त्याने आपल्याला
ठेच देवून जागे करावे.........

नाती

जीवन वाटेवर अनेक जुळतात नाती
काही कोमेजती,काही फ़ुलतात नाती...
दु:ख देती तसेच सुखावतात नाती
कुणास आयुष्यभर छळतात नाती...

वात्सल्य,प्रेम,मायेत झुलतात नाती
विश्वासाने हळूहळू खुलतात नाती...
कुठे हरवती कुठे मिळतात नाती
क्षणिक स्वार्थापोटी भुलतात नाती...

हातात हात घेऊनी चालतात नाती
सुखात जवळ दु:खात पळतात नाती...
काही पणती सारखी जळतात नाती
कायमची ह्रुदयाला काही सलतात नाती...

मनात जरी रुजतात नाती

प्रेम, मायेने हसतात नाती...
अविश्वास होता थोडासा
एकमेकांवर का रुसतात नाती...?

काही वळणावर हरवतात नाती
स्वार्थापोटी मिरवतात नाती...
आपुलकी कुठे असते हल्ली
माणसे कुठे टिकवतात नाती...?

घास प्रेमाचा भरवतात नाती
धडा नात्यांचा गिरवतात नाती
गैरसमज मनात जागता थोडासा
कायमची का दुरावतात नाती..?

घेतलीय भरारी मी.....!

घेतलीय भरारी मी आता 
क्षितीज नवे गवसण्यासाठी
सगळे स्वप्ने चिमण्या डोळ्यामध्ये साठवून
सगळ्या आकांक्षामध्ये नव्याने रंग भरून 

पंखाना जखम झाली म्हणून काय
पक्षी उडण सोडून देतात?
नव्याने पंखात भरून जोम पुन्हा उडू पाहतात.....
असेल अस तर....

ठेच लागली म्हणून 
मी का चालण सोडव?
दुखावलं कोणी मन म्हणून 
भावनांशी नात का तोडाव? 

मलाही वाटतंय आता नव्याने 
शब्दांशी नात जोडावं 
परत एकदा भावनेचे बोट 
धरून काही जिव्हाळ्याच लिहावं
शब्दाने तर जग जिंकता येत ना.... 
मग शब्दांपासून का नाही काही शिकावं?

कारण म्हणतात,
"कुणाचंच कुणावाचून अडत नाही,
मग पाखर का पंखावाचून उडत नाही?" 
तसंच,
शब्दावाचून माणूस घडला,
असंही कधी घडत नाही....!

आठवण म्हणजे...

आठवण म्हणजे नक्की
काय भानगड असते?
प्रत्येकाच्या मानामध्ये
का घर करुन बसते?

आठवण असते...
कधी तिखट कधी गोड
कधी लहान कधी थोर,
कधी व्यक्त कधी अव्यक्त
कधी दु:खी कधी आनंदी.

आठवण असते...
आईचा हात धरुन
दुडू दुडू पळणारी,
बाबांच्या खांद्यावरुन
सारं गावं फ़िरणारी.

आठवण असते...
वर्गामधल्या मित्राची
हळूच खोडी काढणारी,
शाळेला दांडी मारुन
चिंचा बोर खाणारी.

आठवण असते...
बावरलेल्या नजरेनं
कॉलेजकडे पाहणारी,
कट्य़ावरच्या गप्पांमधे
तासनतास रमणारी.

आठवण असते...
तिच्या लाज-या स्मीतासाठी
दिवस रात्र झुरणारी,
मनातल्या भावना तिला
सांगायला घाबरणारी...

आठवण म्हणजे...
गतकाळाच्या क्षणांची ती
गोड साठवण असते,
प्रत्येकाच्या आयुष्याला
सुवर्ण कोंदण असते.

माझा काय दोष होता

माझा काय दोष होता
प्रत्येकजण मलाच सोडून गेला
मी नेहमी जपल्या सगळ्यांच्या भावना 
प्रत्येकजण माझंच मन मोडून गेला
नव्हत्या काहीच अपेक्षा, 
नाही काही मागणे
फक्त चूक इतकीच आहे
निस्वार्थी पणे देत राहणे
का काही माणस अशी 
जिवलग होऊन जातात
क्षणभरही विचार न करत 
झटकून अर्ध्यात सोडून जातात
भरपूर काही दिल तरी
सगळंच राहून जात रीत 
खरच का............?
अर्धात्वाच्या शापाने शापित असत नात......!

प्रेम मी हि केलं

प्रेम मी हि केलं

सगळे म्हणतात प्रेम कराव, त्यात हरून जावं,
कोणीतरी आपल्याला आपलं म्हणावं,

पण मला आता अस का वाटत
तिच्या पासून दूर निघून जावं....?

मी ही प्रेम केलं मनापासून,
पण ती कधी समजलीच नाही
मग मी तिच्यासाठी स्वतःला का विसरावं...?

तिने मजेत जागाव
आणि मी का वाट पाहत राहावं...?

पण आता मी ठरवलंय,
असं जागाव की, सगळ्यांनी पाहत रहाव ,
आणि हे पाहून तिनेही कधीतरी आपल म्हणाव .

कधी कधी असं का वाटत ,
बस झालं आता मरून जाव...!!

मी अजुनही अनुभवतो तिला..

"मी अजुनही अनुभवतो तिला....

प्रत्येक लयबद्ध गाण्यामधे,
आणि,
जाणवतो मला तिचा निखळपणा ओल्याचिंब पावसाच्या पाण्यामधे.

मी अजुनही अनुभवतो तिला....

गुलाबाच्या पाकळीच्या स्पर्शामधे,
कित्येकदा पाहिलय तिला अंधारात उभ त्या निष्ठुर निशब्द आरश्यामधे.

मी अजुनही अनुभवतो तिला....

मोगऱ्याच्या गर्द सुवासामधे,
आजही
मखमली मिठीत सापडतो तिच्या प्रत्येक बेधुंद श्वासामधे.

मी अजुनही अनुभवतो तिला....

शब्दासारख माझ्या आठवणीच्या प्रत्येक पानावर.
हे असच
तिला बोलावून घेतो जेव्हा दडपण येत वेड्या अक्षयच्या मनावर...."

आठवणीच्या सावाल्यांमागे
धावण्यात काही अर्थ नाही

तरीही मन हे माझे मुळीच ऐकत नाही
कधी गुडघ्यात डोक घालून
शांत पडून राहत..............
कधी माळरानावर सैरा-वैरा धाऊ लागतं
तर कधी तुझ्या आठवणीच्या मागे
सुसाट पळत सुटत

मी मनाला थांबवत म्हणतो,
"नाही दिसणार आहे आता ती तुला कधी"

मग मन म्हणत,
"म्हणून तू विसरणार आहेस तिला कधी?
अरे वेड्या.............!
आपण बहरलो म्हणून,

शर्त नसते प्रेमात दुसऱ्यानेही बहरण्याची...!

तिचं नसल तरी आपण नात जपावं
हीच तर खरी रीत आहे प्रेम करण्याची.................." 

वाट पाहत कुणीतरी 
म्हणूनच जाण्यात मजा आहे
ऐकत असत कुणीतरी 
म्हणूनच गाण्यात मजा आहे
जुनीच पत्र पुन्हा पुन्हा 
वाचत असत कुणीतरी
दिवे सगळे विझल्यावर
जळत असत कुणीतरी
त्याच खिडकीत चंद्र होऊन
टपटपण्यात मजा आहे
स्वप्नात येत कुणीतरी 
म्हणूनच झोपण्यात मजा आहे
ऐकत असत कुणीतरी 
म्हणूनच गाण्यात मजा आहे

हरवु नकोस मनाला आता 

शपथ मानाने घातली आहे

भरवू नकोस अश्रूंनी डोळे 

शपथ पाण्याने घातली आहे

साथ दे अशीच आयुष्यभर 

शपथ स्पंदनाने घातली आहे 

हे जगणेही तुझ्याच नवे आता,

कारण शपथ बंधनाने घातली आहे